bakkertjesopdefiets4.reismee.nl

Dag negen terug naar Sardinie

De overnachting was inderdaad erg goedkoop en zo zag de kamer er uit ook!  Ook de eigenaresse van het hotel!  Een potige half kale vrouw die vrij nors was. Ik boek en betaal meestal met VISA bij booking.com en de betaling is dan meteen geregeld. Toen ik dat melde aan deze mevrouw zei ze meteen Nee niet betaald! Ik liet de reserveerbevestiging op mijn telefoon zien. Die bekeek ze niet eens en vroeg alleen wil je hier een kamer of niet ...  we hadden geen andere keus. Zeker niet na onze tocht van gister.  Ontbijt vroeg ik? Nee en ze wees naar de overkant. Eigenlijk dacht ik , gelukkig!!  De kamer was boven een pizzeria maar we zijn lekker in het dorpje gaan eten. Een bijzonder restaurantje waar we gezellig buiten konden zitten en waar allemaal streekgerechten werden geserveerd.

Na een beroerde en koude nacht ontbijten we vanmorgen bij de lunchroom aan de overkant van de straat en we nemen daar meteen een lunch voor onder de middag mee Bij dit ontbijt eten we ook vers fruit en frozen yoghurt,  heerlijk !

We fietsen daarna Cargese uit en fietsen een hele mooie route langs de kust. Er zitten wel een paar klimmen in van 5 en 7 kilometer die behoorlijk steil zijn! We voelen dit goed in onze benen en we moeten even moed verzamelen.  De uitzichten zijn erg mooi en heel anders dan gister. We hopen vandaag bij tijds bij Ajaccio, de hoofdstad van Corsica te komen zodat we misschien met de bus mee kunnen naar Bonifacio om vandaar weer de overtocht naar Sardinie te maken.  We kunnen geen ticket boeken want het hangt van de chauffeur af of hij bereid is onze fietsen mee te nemen.  We eten onderweg nog een pizza. Niet echt lekker met een aardige olie laag erop. We komen om half drie aan in Ajaccio, een grote stad , waar we meteen naar de verzamelplaats van de bus gaan. We proberen daar een ticket te kopen maar worden toch weer naar de chauffeur verwezen!   Als die uiteindelijk arriveert gooi ik al mijn charmes in de strijd !!! Een optie om naar Bonifacio te fietsen hebben we eigenlijk niet. Het zou wel kunnen maar daar moeten we twee dagen over doen en het is geen spectaculaire route maar wel met veel klimmen.  De chauffeur kijkt eerst niet blij maar als ik het uitleg dat we snel naar het vliegveld van Olbia moeten dan zwicht hij!  Hij help daarna met alles. Het enige is dat we 15 kilometer voor Bonifacio naar een andere bus moeten overstappen maar hij belt meteen met die chauffeur. De rit duurt 2,5 uur. Het is een en al bocht en heuvel op en heuvel af!! Ik voel me na een half uur al helemaal beroerd. De vette pizza breekt mij helemaal op. De bus rijdt maar twee keer per dag hier en gaat dus langs alle plaatsen. Stoppen bochten omhoog en naar beneden ...ik weet van ellende niet meer waar ik naar moet kijken. Ik doe dus maar mijn ogen dicht en blijf doodstil zitten. Wat een ellendige rit. Na twee uur moeten we eruit en wacht de chauffeur met ons op de andere bus. Ik ben zooooo blij dat ik er even uit mag. Maar dan hebben we probleem. Onze fietsen passen niet in de andere bus. Wiel moet eruit en zadel moet omlaag maar dat betekent dat we ook het achterspatbord moeten demonteren. Ar vraagt of de fietsen niet gewoon tussen de stoelen mogen staat in de bus. Maar daar Vloet de chauffeur niets voor. Wat een geploeter. De eerste bus is al weg. Wat we ook proberen het past niet. Dan neemt Ar het heft in handen en zegt tegen de chauffeur, let op... hij pakt een fiets en zet hem tussen de stoelen in de bus en haalt dan de ander. Zoo zie je wel en de chauffeur vindt het gelukkig goed staan !! We kunnen rijden. Nog een half uur afzien. Hij sjeest als een gek berg op en af en het kan me niet schelen als we maar snel bij de boot zijn. En gelukkig halen we de boot ruim. We eten de meegenomen lunch en gaan de boot op. Weer schommelen. Ik ga meteen maar even op een bank liggen. Gelukkig duurt dit maar drie kwartier. Ik heb in tussen een kamer bij een Bed en breakfast geboekt in Santa Teresa Gallura. Een goedkope kamer. We rijden er van de boot binnen vijf minuten naar toe. En we zijn blij verrast. Wat een grote mooie nieuwe kamer. Echt zo mooi hebben we het niet vaak gehad!! Alles door de eigenaar zelf gemaakt tot de schemerlampjes en alle kastjes aan toe. Een luxe regendouche. Echt heerlijk!! Wat zullen we heerlijk slapen in dit ruime bed!!

Dag acht naar Cargese

Gisteravond zijn we naar het dorpje gefietst en daar hebben we eerst in een vettig ruikende bar gezeten en wat gedronken. Aan de overkant was een leuk en goed restaurant waar we later hebben gegeten.

In het pikke donker zijn we weer naar de B&B teruggefietst. Er lopen hier wilde varkens rond dus het is extra goed uitkijken.

Ik heb niet zo lekker geslapen.  Ik had het koud en heb uren wakker gelegen.Het was een klein bed en om ar niet wakker te maken heb ik geprobeerd om zo min mogelijk te draaien.Toen we vanmorgen beneden kwamen kwam Mrs Bucket al aangesneld.  het is een lief mens die alles supergedelegeerden verzorgd maar ze gaat net even te ver.

Ze slaat haar twee mollige handen, ze lijkt trouwens als twee druppels water op Annet Malherbe, tegen haar hart : Ohhhh zegt ze in het Allo Allo-taaltje, ik schrok vannacht wakker omdat ik mij zo zorgen maakt of jullie wel goed konden slapen in dat kleine bed.  Geen probleem hoor, hebben we geantwoord. Ze slaakte een diepe diepe zucht van verlichting. Liet haar armen helemaal tot de enkels zakken!! Toen begon ze alles van het ontbijt uit te leggen: Home made zzzjam, zelisiouzzz cheese from ze goat enz.  Er kwam nog een echtpaar binnen met een mr Ruppert achtige man die zo ongeveer een kwartier uitleg kreeg over de honing die de buurvrouw zelf had gemaakt.

Toen we afrekende sloeg ze haar mollige armen voor haar dikke boezem en verontschuldigde zich dat ze ons niet met fiets en al naar het dorpje kon brengen naar het restaurant, nog geen 1,5 km verderop.....haar autootje was te klein. O.O,O wat naar vond ze dat nou nou  excuus excuus vreselijk excuus..Pffff wat een mens.

En dan begint onze koninginnenrit;  we moeten een lange klim doen van 23 kilometer en daarna een afdaling van 40 km.  We passeren meteen al wat wilde varkens. Sommige staan gewoon dwars op de weg.  Ook koeien, het meren deel vrij jonge koeien, lopen ook gewoon los. We stijgen gestaag en het is een enorm mooie weg! Bij elke bocht krijgen we weer een prachtig uitzicht. De bergen worden al hoger, ruiger  en kleuriger.  Het is echt ongelooflijk mooi hier. Er loopt ook een geit langs de weg en wat een geitenkaas-lucht heeft dat beest om zich heen!!  Af en toe liggen er wel 15 varkentjes met biggetjes in de zon langs de weg of ze lopen er rond. Je moet dus best wel uitkijken! Na uren klimmen beginnen we eindelijk aan de afdaling. Dat is met die loslopende dieren hier allemaal extra uitkijken. Echt tientallen varkens met jonge biggetjes, veel geiten en af en toe een koe.  Bij de afdaling halen we soms wel 45 km/uur We kunnen bijna bij elke bocht wel een foto maken het is echt wonderlijk mooi hier.

Het weer is prachtig vandaag. Er staat weinig wind en de zon schijnt volop. Tijdens de afdaling moet je wel een extra shirt aan en dan nog worden we echt koud.  We stoppen regelmatig even op een zonnig stuk om het weer wat warmer te krijgen. Uiteindelijk koeien we bij het einde van de afdaling. Het is nog best wel vroeg dus we besluiten richting Cargese  te gaan en te kijken hoever we komen. We zien wel dat we een pittige klim krijgen en die is een stuk steiler dan de klim van vanmorgen maar niet zo lang. We schatten een kilometer of vijf en daarna een recht stuk en dan weer een afdaling van 20 km. We klimmen naar boven en we rijden al meer richting de kust. De kleur van de bergen is mooi rosé/rood en dat bij de helderblauwe zee; het is werkelijk prachtig mooi.

De klim is echt heftig en veel langer dan de gehoopte vijf kilometer; hij is zeker negen km. Boven op de berg is een klein restaurant met een mooi uitzicht. We drinken er wat en dan stoppen er twee bussen met toeristen.  We gaan maar weer gauw weg en dan is Ar opeens zijn telefoon kwijt! We zoeken ons gek in alle tassen en zakken maar nergens te bekennen. We zijn even bang dat hij gestolen is want hij had net nog wat foto's gemaakt.  Dan ziet hij hem gelukkig bij een tegeltje verderop op een zitting van een stoel liggen. Pfff, er zat ook nog een bankpas in het telefoon mapje. Ook wordt het met auto's drukker. Het verkeer houdt echt goed rekening met fietsers en wij gaan vaak als de auto's er lastig langs kunnen even aan de kant. We rijden na deze stop dus even op een erg druk en bochtig stuk waar veel autoverkeer is en waar ook veel mensen uit de auto stappen om foto's te maken. Er is een klein laag muurtje langs de weg en dat is bij sommige stukken best wel eng. Vooral in de bochten.  Maar iedereen rijdt keurig en voorzichtig tot er een 10 persoons vakantiehuisje komt met een erg ongeduldige chauffeur.  Hij wil zich perse tussen alles door drukken en begint naar mij te toeteren en te gebaren dat ik aan de kant moet, wat gewoon midden in een steile klim niet gaat en zeker niet met dat lage muurtje naast me. Dan geeft hij een ruk aan het stuur en snijdt me af, waardoor ik gauw uit mijn pedalen moet klikken en tegen het muurtje tot stilstand kom, en hij steekt zijn vuist naar me op! Hij komt maar twee meter verder na deze aktie want al het verkeer staat gewoon stil!! Ik ben zo ontzetttend kwaad en geschrokken. " Doucement, lul, roep ik naar hem : ga vakantie vieren met je passagiers en gedraag je,gek!!  En ik bel hard met mijn fietsbel!  Ik moet gauw mee van Ar!  Later kan ik er wel om lachen maar op dat moment was ik zo geschrokken en kwaad!

We zijn het drukke stuk gauw voorbij en we moeten nog even wat kleine klimmen doen en dan gaan we weer afdalen!  We hebben een hotel geboekt onderweg en daar dalen we naar toe.  Het is een enorm goedkope overnachting en zo ziet de kamer er ook uit!!





Verstuurd vanaf mijn iPad

Zevende dag naar calacuccia

We hebben gisteravond een hele gezellig avond gehad.  We zaten naast een Nederlands stel en naast een Zwitsers echtpaar. We begonnen met een glaasje witte port en groente beignets . Toen was er een stevige groente soep en het leuke was dat alles uit eigen tuin kwam. Er stonden karaffen met rode wijn en met water op de tafel en lekker knapperige baguettes! Het smaakte allemaal goed. Als hoofdgerecht waren er kalfslapjes, met daarbij een kruidige uienjus en gebakken aardappeltjes. Toen kwam er een schapenkaasje  met een vijgen/uiencompote. Als dessert was er een citroen-ricotta taartje en daarbij kregen we een likeur van mirte, een kruid wat hier veel groeit  Alles was zelf gemaakt met spullen van de eigen boerderij en tuin. Het was geen verfijnde maaltijd maar wel goed en gezellig!!  We moeten na het diner met onze telefoon lampjes door de regen over een hobbelig pad naar het huisje lopen.  Met alle wijn en likeur op valt het gerust niet mee om alle plassen  te ontwijken en om het juiste pad te kiezen. Gelukkig bedacht Ar dat we het bovenste pad moesten hebben; ik zou spontaan in de tuin verdwaald zijn.

Onze kamer in het aparte huisje in de tuin bestaat uit twee gedeeltes; een met twee eenpersoonsbedden en badkamer en een met een klein tweepersoonsbed met badkamer en deze twee gedeeltes zijn door een schuifdeur van elkaar af te sluiten.  We besluiten de twee eenpersoonsbedden naast elkaar te schuiven en het dekbed van het voor ons opgemaakte tweepersoonsbed te pakken.

Vanmorgen was het ontbijt weer aan de lange tafel en iedereen schoof weer aan. Na een goed ontbijt en na ieder een goede reis verder gewenst te hebben zijn we weer op de fiets gestapt op naar de klim.

We zakken eerst terug naar Corte en fietsen daarvandaan meteen omhoog voor de eerste klim. Deze is ongeveer 5 kilometer. We worden ingehaald door een grote groep fietsers op racefietsen die een rondrit over Corsica maakten en daarbij werd hun bagage van hotel naar hotel overgebracht.  Het was een leuke groep en de een na de ander maakte een praatje met ons. Op de top van de berg was de verzamelplaats voor de afdaling. Iedereen trok een truitje of extra shirt aan en het leek Ar professioneel om hieraan mee te doen........en toen zijn we aan de afdaling begonnen. Daarna ging deze groep rechtsaf en wij gingen linksaf.

Dan beginnen  we aan de tweede klim die vijftien  kilometer lang is.  De klim is goed te doen; we stijgen gestaag en het is een enorm mooie weg.  We rijden langs een dal met een waterstroom en de uitzichten zijn na elke bocht weer prachtig mooi.  Bij een van de bochten is er een wand een soort grot, met allemaal kleine gedenkplaatjes, lichtjes en beeldjes; het lijkt wel mini Lourdes. Bijzonder om te zien. De natuur is overweldigend mooi. Er lopen wilde geiten en opeens staat er zelfs  een koe aan de kant van de weg.  Regelmatig zien we rode Wauws vliegen. Langzaam kruipen we naar het tussen plateau waar we een overnachting hebben geboekt.  Eigenlijk zijn we daar eerder dan we dachten.De volgende klim belooft pittiger te worden en is 20 kilometer lang en de afdaling is 60 kilometer lang en pas na 40 kilometer afdaling zouden we een kans maken om een overnachting te boeken, maar alle hotels zijn hier aardig volgeboekt. We nemen dat risico maar niet en om na de klimmen van vandaag die al 20 kilometers lang waren, zullen de volgende twintig als dubbel zwaar aanvoelen.  Het zou dus best eens extra tegen kunnen vallen en voor we misschien pas om 19.00 in de regen een overnachting moeten gaan zoeken.....we worden hoe langer hoe wijzer.  We eten een pizza bij het restaurant aan het stuwmeer en gaan dan richting onze bed en breakfast waar we om drie uur ongeveer aankomen. We komen bij een mooie B&B waar een kruising van Tante Wil en Hyacint ( miss Bouquet)de deur open doet.  We worden in een Frans/Engels  taaltje aangesproken ( het taaltje van Allo Allo)

Ze wijst ons ze room on ze second floor en ze key is in ze door,  en we worden gewaarschuwd dat we, als we vanavond weggaan , we het hek moeten sluiten in verband met loslopende wilde varkens.  Als we later uit het raam kijken zien we er inderdaad twee lopen. We gaan rond vijf uur naar het dorpje en we zitten nu in een vettig ruikende bar wat koffie te drinken. Inmiddels is het net gaan regenen. Aan de overkant is een leuk restaurant en daar gaan we straks wat eten. Calcuccia, waar we nu zijn is een piepklein plaatsje met gelukkig wel een postkantoortje waar we wat contant geld hebben kunnen pinnen want je kunt hier lang niet overal met pin betalen.



Verstuurd vanaf mijn iPad

Zesde dag naar Corte

Vandaag doen we een korte route naar Corte. Er wordt vanaf een uur of twee wat regen verwacht en dan hopen we bij ons hotel te zijn dat ik vannacht geboekt heb.

Bijna alle hotels hier zijn volledig volgeboekt en vandaar dar ik vannacht nog een boeking heb gedaan en tevens een voor de komende nacht die hoog in de bergen zal zijn.  Morgen en overmorgen zijn bergdagen en dan moeten we in totaal 80 kilometer afleggen en daar is maar een plaats tussen waar vier hotels zijn die allemaal bomvol zitten. Het was daarom alleen dus al geen optie om vandaag de helft van de klim te doen en daarbij komt de regen van vanmiddag.

Dus vanmorgen zijn we na het ontbijt vertrokken naar Corte en daar waren we rond 12.00 uur. Aan de voorzijde van de herberg lijkt het of we in een oude paardenstal moeten slapen. We fietsen eromheen en daar ziet het er gelukkig een stuk aangenamer uit. We drinken hier even een kopje koffie, laten de tassen met bagage hier achter en fietsen dan naar Corte. De herberg ligt een stuk de berg op dus we moeten een afdaling maken naar het centrum met wat haarspeldbochten.

Corte is een bijzonder leuke oude stad met leuke pleinen en winkeltjes. We gaan daar even wat eten en kijken daarna nog even wat in het centrum.  We komen in een kerkje waar in een glazen kist het gebalsemde?? lichaam van St Theophile de Corte ligt opgebaard. Later in de middag klimmen we weer naar de herberg Abdula en dat is zonder bagage ook al een aardige klim.  We melden ons weer bij de eigenaar en die zegt dat onze kamer een stukje over de heuvel ligt...wij zien alleen een heel oud gebouwtje. De bagage brengt hij met zijn auto die vol met stro ligt.  Eerst pakt hij de bladblazer en blaast met een flinke stofwolk zijn auto "schoon"  we fietsen achter de auto aan over een grindpad.  Daar zien we achter het oude gebouw een keurig klein nieuw huisje. Het huisje is voor vier personen en heeft twee badkamers en is naar ons idee splinternieuw. We eten hier in de herberg en dat hebben we al twee keer aaangekondigd maar nog vraagt de man, die bijna met onze bagage weer wegrijdt, of we in de stad gaan eten of in de herberg?  Ja, ouderdom en hij tikt op zijn hoofd.  Ar kan hem net nog tegen houden voor hij met onze spullen wegrijdt.

We eten vanavond aan een lange tafel met alle gasten hier van de herberg. Er is een lange tafel gedekt voor wel 20 mensen.  Het regent pijpenstelen en we zijn maar wat blij dat we toch de bergrit hebben moeten uitstellen tot morgen. Morgen hopen we in Callacucia te komen waar we alvast een overnachting hebben geregeld.  Al met al denken we meer tijd hier in Corsica  door te brengen dan op Sardinie. Maar dat maakt natuurlijk niets uit.

Vijfde dag richting Corte

We hebben gisteravond in het restaurant van het hotel gegeten. Eenvoudig maar heerlijk gegeten.er waren geen spinnen, muizen of andere beesten dus we hebben gewoon goed geslapen.

Het is  vandaag nog steeds goed weer en  we vertrekken meteen na het ontbijt  richting Corte. Eerst fietsen weer een stuk over de T20 langs de kust. De eerste dertig kilometers gat lekker vlot.  Onderweg zien we veel verkeersborden met kogelgaten. Van oorsprong is de taal op Corsica de Toscaanse taal. Nu is het een tweetalig eiland en omdat er fanatieke bewoners zijn op Corsica die het de Franse taal de voorkeur geven is het een soort sport geworden om op verkeersborden te schieten en om de in het Toscaans aangegeven plaatsen weg te spuiten met verf.  We zien ook een bord waar normaal op wordt gewaarschuwd voor gevaar voor vallende stenen vanaf de berg maar nu zien we op dit bord vallende mensen...bizar!

We fietsen langzaam richting de bergen.  Het zijn imposant  hoge bergen!!  Het ruikt, des te meer we het binnenland in gaan heel erg naar kruiden; munt,kamille, lavendel.  Er staat ergveel wind en we hebben hem  behoorlijk tegen. De route die we volgen geeft aan dat we vanaf de hoofdweg de D43 moeten volgen.

We kunnen op drie manieren naar Corte en bij twee daarvan zijn er behoorlijke klimmen bij. We besluiten de makkelijke route te doen omdat we na Corte echt een bergpas over moeten die behoorlijk zwaar beloofd te worden. Onderweg zijn er weinig gelegenheden om wat te drinken.  We stoppen bij een fruit en groente kraam waar een gebitloos mannetje zijn spullen verkoopt. We kopen een paar perziken en vragen of hij misschien ook flesjes water verkoopt. We hebben geluk;  hij heeft nog  1 flesje en dat mogen we hebben. Het is een soort grapefruit water met bubbels. We rusten daar even uit \, eten de perziken, plukken wat druiven die boven ons hoofd hangen en gaan dan weer verder. Na 10 kilometer komen we Les Bananos tegen. Een bijzondere tent. Er heerst een aparte sfeer en eigenlijk is het relaxte en een rommelige boel. Er hangen veel portretten van Che Guevara.  Bij de borden die langs de weg stonden met de aankondiging van les bananos stond dat het een hotel is een bar een restaurant een kapper en dat er een zwembad is.   We eten daar een pizza en die is vers gebakken en die smaakt heerlijk!!   De kans dat we binnen 30 kilometer iets anders tegen komen is erg klein. Nadat we onze tocht vervolgen krijgen we eindelijk de afslag D43  die we volgens de planning moesten  nemen.  We krijgen meteen een flinke klim voor onze kiezen. Het is bocht na bocht na bocht omhoog ploeteren , het houdt niet op.  Ar controleert nog eens  op de Mio en dan zien we dat deze klim, die we nu al 3,5 kilometer doen nog 21 kilometer lang is... Dat wordt te gek dus besluiten we om te keren.  Het blijkt dat we toch op de zware route zijn beland.  We zakken weer terug naar de hoofdweg en vandaar volgen we de makkelijke weg. Met wind tegen is deze pittig genoeg!!

Tegen drie uur besluiten we een overnachting te gaan zoeken. We vinden er een op een zijweg van de hoofdweg en we zijn werkelijk weer in een heel bijzonder hotelletje beland.

Het bestaan ui allemaal gangetjes en een serre en we moeten trapjes op en af om naar onze kamer te komen. Het is een bijzonder hotel wat ons een klein beetje aan het sanatorium hotel doet denken die we ooit eerder hebben bezocht op een van onze vakanties.  Het is heel apart aan aankleding en inrichting. Het ene gedeelte is oud en rommelig en ziet er eigenlijk niet uit en het andere gedeelte, met name het restaurant gedeelte is prachtig!! Met een grote openhaalde in het midden.  Het eten is ook echt heel bijzonder , prachtig opgemaakte borden en heel erg goed allemaal.

 Morgen wordt er regen voorspeld dus we zullen morgenochtend pas  besluiten wat we gaan doen; echt de bergen in waar we erg weinig gelegenheid hebben tot overnachten lijkt ons niet slim. We zien het morgen wel.





Vierde dag naar Travo

Vannacht om 2.30 voelde ik opeens iets in mijn nek kriebelen. Ik graaide iets uit mijn nek en zat meteen rechtop in bed. Licht aan... ik moest Ar overtuigen dat ik echt een spin voelde in mijn nek. Een dikke.  Ar vermoedde dat ik gedroomd had maar ik had het echt gevoeld en het beest naar achter gegooid.  Na even zoeken was er inderdaad best een dikke spin achter het bed. Getver!! Klaar wakker!

IK ben de beesten hier goed zat!  Ik zit na een uurtje buiten zitten op het terras alweer met 6 muggenbultjes die na een paar uur zo ongeveer zo groot zijn als een half ei. Toen we vanmiddag van het strand terug fietsten flitste er een grote sissende slang over de weg. Gister een muis Nu weer een spin Brrr

We hebben een ontbijtje gemaakt en de boel opgeruimd en toen zijn weer op pad gegaan.  De eerste 20 kilometer was een beetje taai. De weg was goed te doen maar niet echt bijzonder. Hierna liep de weg glooiend langs de kust en werd het een mooie route langs leuke plaatsen en stranden. We hebben bij een van de strandtenten koffie gedronken. De stranden liggen in kleine baaien omgeven door palmbomen. Met de helder blauwe zee en het witte zand zijn het prachtige plaatjes.

We rijden door het nationale park en dat is te merken aan de mooie groene omgeving. Er zijn veel bomen en struiken; yucca's , bougainville, rododendrons en oleanders; alles is vol in bloei! We komen ook langs een stuk waar de bomen verbrand zijn.  Het is een bizar gezicht; de zwart geblakerde bomen rond de huizen die gelukkig bespaard zijn gebleven.

Vanmiddag rond een uur of drie hebben we een hotel geboekt. Een goedkoop hotel waar een zwembadje bij is.  Het blijkt een topper te zijn! Hele mooie kamer in een nieuw bijgebouwtje en een perfect zwembadje met wel heel koud water. Maar we hebben toch gezwommen! Er komt wat meer bewolking en ook donkere wolken.  Misschien gaat het vanavond wat regenen.  De fietsen mogen daarom in de garage staan.

We hebben de route voor morgen goed bekeken en omdat er na Corte, waar we morgen in de buurt hopen te komen, echt een behoorlijke klimdag komt hebben we de route voor morgen wat omgegooid. Iets langer maar minder zwaar.





Verstuurd vanaf mijn iPad

Derde dag. Bonifacio naar Ponte Vecchio

We hebben gisteravond helemaal niet lekker gegeten en tot overmaat van ramp liep er een muis langs mij. Ik was meteen helemaal helemaal klaar met eten bij de receptie met die rare vent die er zat, het vieze eten enz.

We zijn terug naar de kamer gegaan en wonder boven wonder hebben we heerlijk geslapen. Ontbijt was weer bij de receptie en stelde niet veel voor maar was best goed.

Het was vandaag prachtig weer en vol goede moed begonnen we aan de volgende etappe. Eerst moesten we terug naar Bonifacio en vandaar moesten we een stuk van de T10 naar Ponte Vecchio. Het was door werkzaamheden erg druk op de weg en er stond een hele lange file. We hadden de keuze of om de T10 te fietsen of een alternatieve route te nemen. We besloten om het tweede te doen. Na een loodzware klim kwamen we aan het einde van de weg op een rommelig grind, grof stenen pad.....door schade en schande wijs geworden hebben we rechtsomkeer gemaakt en zijn terug gegaan naar de T10.  Dit was een goede weg, niet echt spectaculair mooi maar heel goed te fietsen. Het was wel een tweebaans autoweg maar niet erg druk  Er stond best wel weer veel wind en het was goed warm.  Na ongeveer 30 kilometer kwamen we bij een prachtige kust en we besloten hier lekker een overnachting te zoeken en te genieten van de zon en het strand. We hebben een studio kunnen boeken. We hebben eerst de spullen daar neergezet en zijn vervolgens naar het strand gefietst wat in een prachtige baai lag. We hebben eerst even koffie gedronken en we vroegen of we een ligbed konden huren vandaag...20 euro per bed. Wel heel erg duur vonden we. Maar na een poosje nadenken hadden we besloten dit toch maar te doen. Het was pas 11.30 en we hadden nog de hele dag voor ons.  Met een handdoek op het zand is voor mij eigenlijk niks. We moesten nog terug naar de studio om ons om te kleden; deze werd ondertussen schoongemaakt.  We vroegen of we de bedden alvast konden reserveren, maar helaas, dat was niet mogelijk. Maar, vroegen we, als we ze nu betalen?  Alleen als we er een handdoek op neer konden leggen. Maar een handdoek moesten we juist ng bij de studio ophalen. Dan hadden we pech!!  En T-shirt of een tas misschien?? Nee hoor dat kon allemaal niet!! Hoe soepel!!!

We vertrokken enigszins een beetje gepikeerd, wat een flauwekul hier!! We wilden toch gewoon alvast betalen ? En zouden met een half uur weer terug zijn! Maar goed, we gingen naar de studio en hebben ons omgekleed de was gedaan en opgehangen en zijn vervolgens weer naar het strand gegaan.  Gelukkig waren er nog twee bedden vrij.  We hebben daar heerlijk gelegen en tot onze grote verbazing is er de hele dag niemand langs geweest om ze af te rekenen.

Aan de overkant van de baai was een hoge begroeide berg waar we rookwolken zagen: waarschijnlijk een bosbrand  er werden drie vliegtuigen en een helicopter ingezet die beurtelings water schepten uit de zee en over het vuur gooiden.  Het was een heel spektakel in de lucht en de vliegtuigjes vlogen vlak over ons heen.  Na een par uur was de boel goed geblust.  

We wilden om een uur of drie even wat eten en gingen op het terras zitten.  Om ons heen werden er heerlijke salades gegeten of vis met friet. Er kwam iemand bij ons en toen we wilden bestellen keek hij op zijn horloge en zei: helaas de keuken gaat net dicht!! En of we maar meteen naar een ander tafeltje wilden gaan.... we schoven  een paar tafels verder en vroegen of we dan heel misschien alsjeblieft een kopje koffie mochten en als het heel heel misschien mocht ook nog een ijsje???? Gelukkig het mocht!!   We hebben heerlijk toto 18.00 op het strand gelegen. Toen zijn we langs het supermarkten gegaan en hebben wat inkopen gedaan voor vanavond en morgenochtend zodat we zelf wat kunnen koken.

Tweede dag van la Maddalena naar Bonifacio op Corsica

We hebben heerlijk geslapen na de tocht die we gister gemaakt hebben.

Vanmorgen schoven we aan een heerlijk ontbijtbuffet. We bestelden 2 normale koffie en kregen weer een supersterke espresso.

We zijn via een andere route naar La Maddalena gefietst en het is een betoverend mooi eiland omgeven door helder blauw water!  Na ongeveer 10 kilometer kwamen we weer bij de boot die ons naar Palau bracht. Vandaar moesten we naar Santa Teresa Gallura waar we met de boot naar Bonifacio op Corsica konden varen.

De route op Sardinie viel ons wat zwaarte betrof tegen. En daarbij nog steeds een flinke wind tegen.

We hadden onderweg een hotel geboekt bij Ponte Vecchio op Corsica; dat zou vanaf de boot nog 20 km zijn. Des te meer we richting de boot fietsten des te meer zakte de moed om dat te halen in onze schoenen. Toen we bij de boot waren kwamen we tot de conclusie dat het volgende hotel niet haalbaar was vandaag. Dus op de boot hebben we Hotels.com gebeld om te vragen of wij deze overnachting 1 dag konden opschuiven, zodat we morgen een relaxed dagje hadden en lekker een middagje nar het zwembad of strand konden gaan.

Maar dat bleek erg moeilijk! We moesten dan 100% annuleringskosten betalen en opnieuw boeken.

Na veel heen en weer gebel met Hotels.com bleek dat het hotel een verkeerd nummer van de visacard hadden en daarom zo moeilijk deden. Dus bedachten wij dat ze dus ook niet konden incasseren! We hebben, nee ik heb, toen een hotel in Bonifacio geboekt. Heerlijk dicht bij de haven en goed te betalen. Het zag er prima uit!! Vanaf de boot zag Bonifacio er indrukwekkend mooi uit!  We reden door het stadje naar het hotel en we zagen al leuke restaurantjes voor vanavond. Gezellig!! Het is een hele mooie plaats en we bedenken dat het ook wel leuk is om morgenochtend bij een van de restaurants aan de haven te ontbijten!

Het hotel was erg mooi en lag vlak aan de haven waar een enorm jacht lag ;Skyfall. Een echte James Bond uitvoering. Bij de receptie kon de de mevrouw onze reservering niet vonden.  Ik pakte de bevestiging op mijn telefoon erbij....en wat bleek...ik had de eerste vrije kamer geboekt en dat was op 14 oktober ipv september.  Wat een tegenvaller!! ( kleine relatietest). Het was ook bijna te mooi om waar te zijn!  Een ander hotel bleek niet eenvoudig. Bijna alles is hier volgeboekt. Gelukkig hielp de mevrouw van de receptie ons zoeken en belde de een na de ander. Porto Vecchio had nog wel vrije hotels maar dat was voor ons geen optie; nog drie uur tegenwind in was niet leuk meer. Ook geen bed en breakfast er was werkelijk niets meer. Uiteindelijk hebben we via trivago nog iets gevonden. De dame van de receptie heeft daar naar gebeld en gelukkig was dat maar vier kilometer van Bonifacio.  We zitten nu in hotel Padolo.  Een beetje sneu gebeuren hier, maar we zijn er mee gered voor de nacht.  We kunnen een ontbijten bij boeken en de receptie waar een paar tafeltjes met stoelen staan, blijkt tevens het restaurant, maar we kunnen het ook ophalen en mee naar de kamer nemen. Avond eten? Keuze uit 1 gerecht, iets van aubergine...., ook dit mag opgehaald en meegenomen worden of in het " restaurant" gegeten worden. Er is geen keuken te bekennen, wel een magnetron! Dat beloofd wat! Het ziet er zielig uit, maar het kan ons niets schelen.

We werden naar onze kamer gebracht. Het is een soort parkje met allemaal kleine gebouwtjes waar hotelkamers zijn.  Het blijkt een piep klein hokje te zijn met een heeeeel smal bedje....we zullen tegelijk moeten omdraaien vannacht. We zullen morgen bijtijds gaan kijken naar een hotel wat niet te ver weg is van hier.

Inmiddels hebben we gegeten. In verband met een claustrofobische  gevoel van Ar, zijn we toch maar uit eten gegaan bij de receptie.  We kwamen twee mannen tegen met een houten plankje met wat plakjes ham en worst.  Bij de receptie aangekomen reageerde de man iet wat paniekerig... het eten zou bij de kamer gebracht worden... twee minuten aub vroeg hij...en ja hoor daar kwamen de twee mannen met de plankjes  terug en dat bleek ons diner!  Er zat hier nog een man wat op een laptop te werken en die liet eerst een boer; O pardon zei hij toen nog , maar daarna een keiharde nies en na 5 minuten nog een wind.... en dat alles zonder pardon...alles is mis vandaag!!